Przeskocz do treści

80 dag filetów cielęcych,
bułka tarta,
1 ząbek czosnku,
1/2 szklanki oliwy,
1 mała cebula,
nać pietruszki,
2 jaja,
1 kieliszek wytrawnego białego wina,
sól

Filety rozbić, posolić, obtoczyć w jaju i w tartej bułce, podsmażyć w gorącej oliwie. Gdy nabiorą złotawego koloru, przełożyć do garnka, a w pozostałej części oliwy dusić siekaną cebulę, czosnek oraz nać pietruszki. Podduszone warzywa włożyć z tłuszczem do garnka, w którym ułożono filety, postawić na ogniu, wlać wino. Kiedy sos wyparuje, dolać dużą łyżkę rosołu i jeszcze raz dusić na małym ogniu, pod przykryciem, przez około 12-15 min, aż mięso będzie miękkie.

50 dkg mięsa z kośćmi (ogonów lub łba wołowego)
podróbki z drobiu
30 dkg krup jęczmiennych, perłowych lub siekanych drobnych
zielony koperek i pietruszka
30 dkg warzyw mieszanych (bez kapusty)
1 szklanka śmietany lub 4 dkg masła
35 dkg ziemniaków
sól

Mięso i podróbki opłukać, włożyć do wrzącej wody i podgotować. Krupy opłukać, a gdy mięso na pół ugotowane, włożyć je i razem gotować powoli, bez przykrycia. Warzywa opłukać, oczyścić, zetrzeć, zalać wrzącą wodą i ugotować. Ziemniaki opłukać, obrać, pokrajać w małe kawałki. Gdy mięso i podróbki zupełnie miękkie, wyjąć z wywaru, pokrajać, do wywaru dodać ziemniaki i ugotować. Do zupy włożyć pokrajane mięso, wywar wraz z połową warzyw, dodać śmietanę lub surowe masło, sól do smaku i silnie ogrzać. Do każdego talerza z zupą włożyć krajaną zieleninę. Podawać z chlebem. Porcja tej zupy jako posiłku jednodaniowego oblicza się na 1/2 litra.

Kuchnia indyjska
2 średnie świeże ogórki, obrane, pokrajane w grube plastry
˝ szklanki wody
1 mała cebula drobno posiekana
1 drobno posiekany ząbek czosnku
1 świeża papryka drobno posiekana (dowolnie);
1/4 łyżeczki imbiru (dowolnie) szczypta chlli
1/4 łyżeczki soli
2 łyżki oliwy lub oleju jadalnego
2 łyżki soku z cytryny lub 1 łyżeczka octu
(6 proc) z 1 łyżkę wody.

1. Ogórki gotować w wodzie około 10 min., aż będą miękkie, osączyć.
2. Cebulę, czosnek, paprykę i ugotowany ogórek posiekać na jednolitą masę.
3. Włożyć posiekane jarzyny do miseczki, dodać imbir, chlli, sól, oliwę, sok z cytryny lub ocet z wodą. Wszystko dokładnie wymieszać.
4. Wstawić pod przykryciem do lodówki na 2 godz.
5. Ochłodzić i podawać z indyjskimi lub pakistańskimi potrawami mięsnymi lub do pieczystego.
Proporcje dla 2-3 osób

0,5 kg maki pszennej,
15 dag cukru,
5 dag miodu,
2 jaja,
ćwierć łyżeczki sody oczyszczonej,
1 łyżeczka amoniaku (węglanu amonowego),
1 łyżeczka korzeni,
pół szklanki karmelu (z 5 dag cukru).

Miód z cukrem rozpuścić i po zagotowaniu dodać karmel, utłuczone korzenie, sodę i amoniak (rozpuszczone) i jaja. Ciągle mieszając dodawać mąkę. Ciasto po dokładnym wyrobieniu wystawić na pół godziny do chłodnego miejsca. Blachę posmarować tłuszczem. Ciasto rozwałkować na grubość 1/2 cm. Wykrawać małe okrągłe pierniczki, układać na blasze w pewnych odstępach i piec ok. 15 minut. Całuski można polewać dowolną polewą lub lukrem.

Kuchnia z szybkowaru
40 dag mielonego mięsa wołowego
2 czerstwe kajzerki (8 dag)
0,5 szklanki mleka
1 jajo
1 łyżka masła
50 dag marchwi
posiekany zielony koperek; sól do smaku

Zmielone (najlepiej dwukrotnie) z namoczoną i potem odciśniętą bułką mięso posolić, zmieszać z jajem i uformować w podłużne klopsiki. Ułożyć na perforowanej lub siatkowej wkładce (np. w koszyczku do frytek), wstawić do szybkowaru. Obok ułożyć oczyszczone całe marchwie posypane lekko solą. Zamknąć szybkowar i ogrzewaé 15 minut od momentu przekroczenia progu ciśnienia wewnętrznego. Podawać polane roztopionym masłem. Jest to smaczne danie dietetyczne.

Kuchnia z szybkowaru
60 dag chudego boczku (lub 70 dag żeberek)
2 cebule
3 dag tłuszczu
1 dag kminku
1 łyżeczka mąki
sól do smaku

Boczek oprószyć solą i mąką, obrumienić na silnie rozgrzanym w szybkowarze tłuszczu, wkroić oczyszczoną cebulę, również zrumienić, posypać kminkiem, wlać 0,5 szklanki wody. Zamknąć szybkowar i ogrzewać 25 minut od momentu przekroczenia progu ciśnienia wewnętrznego. Po otwarciu szybkowaru podzielić na porcje. Podawać z kartoflami i z surówką z kiszonej kapusty.

Kuchnia z szybkowaru
60 dag baraniny z kością
1 łyżka mąki
4 dag tłuszczu
1 cebula
1 łyżka przyprawy "Jarzynka" lub "Vegeta"
50 dag 6rukwi
sól i zielenina do smaku

Oddzielić mięso od kości, pokroić na małe kawałki, obrumienić na rozgrzanym w szybkowarze tłuszczu, wsypać mąkę i też lekko podrumienić. Wlać tyle wody, by ledwie pokryła mięso, wsypać przyprawę, posolić. Oczyścić brukiew, pokroić w kosteczkę, dodać do mięsa. Zamknąć szybkowar i ogrzewać 25 minut od momentu przekroczenia progu ciśnienia wewnętrznego. Przed podaniem posypać zieleniną.
Uwaga. Kto lubi, może dodać do potrawy 2-3 obrane ze skórki pomidory lub łyżkę koncentratu pomidorowego.

1 brojler (ok. 80 dag)
1 łyżka mieszanych przypraw ziołowych (szałwia, estragon, majeranek, bazylia)
3 ząbki czosnku
sól
30 dag jabłek

Kurczę oczyścić, umyć, osuszyć. Odkrajać skrzydełka. Czosnek obrać, opłukać, posiekać, rozetrzeć z solą, wymieszać z rozkruszonymi suszonymi ziołami lub z umytymi, drobno posiekanymi listkami świeżych ziół. Przygotowaną mieszaniną natrzeć wnętrze jamy brzusznej i powierzchnię tuszki. Pozostawić na kilkanaście minut. jabłka (antonówka, papierówka, reneta) umyć, obrać, pokrajać w cząstki, wykrawając gniazda nasienne. Przygotowane jabłka i odkrajane skrzydełka włożyć do jamy brzusznej kurczaka, spiąć szpilkami do drobiu. W dole jamy brzusznej (po obu stronach) przekrajać skórę. Nóżki umocować w tych przecięciach. Uformowaną tuszkę ułożyć w brytfannie, wstawić do nagrzanego piekarnika. Zrumienić, a następnie dopiekać przy zmniejszonym dopływie ciepła. W czasie dopiekania podlewać wrzącą wodą. Upieczoną tuszkę pokrajać na porcje. Jabłka wyjąć. Porcje ułożyć na ogrzanym półmisku, obłożyć jabłkami i pieczonymi ziemniakami (1-2 na porcje). Podawać z dodatkiem surówek z zielonej sałaty, cykorii lub ze świeżych ogórków. Kurczę pieczone z jabłkami można także podawać na zimno z dodatkiem sałatek warzywnych.

Jest to typowo litewska wędlina, nazywana też czasem mylnie kindziukiem (rodzaj salcesonu), sporządzana z najlepszego mięsa wieprzowego, często z dodatkiem polędwicy. Podobieństwo do salcesonu zawdzięcza jedynie kształtowi i temu, że nadziewany jest do żołądka wieprzowego. W różnych regionach różnie sporządza się tę wędlinę, zresztą wiele gospodyń ma swoje własne tajemnice produkcyjne stąd znaczne różnice smakowe, z jakimi można się spotkać. Dobrze przyrządzony i umiejętnie uwędzony skiłłądź przechowuje się bardzo długo w stanie idealnie świeżym, lecz raz już rozkrojony winien być spożyty w ciągu kilku tygodni. Skiłtądź sporządza się podczas uboju świni, najczęściej w miesiącach zimowych, a jada podczas żniw, młócki, kopania ziemniaków itp. Jest to wędlina bardzo szlachetna w smaku, podawana bywa zwyczajowo również podczas rozmaitych uroczystych okazji. Obecnie przyrządza się ją głównie na wsi, wyjątkowo tylko można dostać skiłłądź w dobrych restauracjach, specjalizujących się w daniach regionalnych. Na 1 kg dobrego gatunkowo mięsa wieprzowego (szynka, łopatka, polędwica) bierze się: 4 dag soli, szczyptę cukru, szczyptę (1 g) saletry, szczyptę mielonego pieprzu, 2 szczypty mielonego ziela angielskiego, szczyptę mielonej kolendry, ząbek czosnku oraz żołądek lub pęcherz wieprzowy. Ilość mięsa i przypraw uzależnia się od wielkości żołądka. Żołądek powinien być umyty, bardzo dokładnie wyskrobany, sparzony i wypłukany w zimnej wodzie. Pęcherz należy najpierw wymoczyć przez dłuższy czas w zimnej wodzie, następnie natrzeć ziele angielskie. Składniki wymieszać i wyrabiać rękoma przez 1 godz. Dodać pokrajaną słoninę i jeszcze kilka minut wyrabiać. Z przyrządzonego mięsa uformować spore kule i dobrze ścisnąć w dłoniach. Na maszynkę do mielenia mięsa nałożyć specjalną końcówkę do kiełbas (sitko i nożyk usunąć) i naciągać na nią oczyszczone jelita. Jelita cienkie powinny być pocięte na 1-metrowe kawałki, grube tnie się na krótsze odcinki. Kule mięsa wkładać do maszynki, uważając, by była stale napełniona; do jelit nie może dostać się powietrze, muszą one być nabite. Końce zawiązać mocną, lnianą nicią lub sznurkiem. Tak przygotowane kiełbasy wiesza się od razu w wędzarni i wędzi w chłodnym dymie, używając wyłącznie drewna drzew liściastych: najodpowiedniejsze jest wiśniowe. Od czasu do czasu, dla dodania zapachu, podrzucić trochę jałowca. Trzeba uważać, aby dym nie był zbyt ciepły i kiełbasy nie zaczęły się topić. Kiełbasę w jelitach cienkich wędzi się ok. 2 dni, po 2-3 godz.; w grubych – nieco dłużej. Kiedy uzyskają ładny, brązowy kolor - są gotowe. Przechowuje się je w chłodnym, przewiewnym pomieszczeniu; muszą wisieć.

Kuchnia singapurska
4 filety z makreli lub halibuta
1 łyżeczka kurkumy (dowolnie)
3 cm posiekany kawałek korzenia lub
1 łyżeczka imbiru w proszku
1I2 łyżeczki chili
5 posiekanych cebul
4 łyżki masła
1/4 kg świeżej lub mrożonej zielonej fasolki
2 szklanki wody
3 łyżki noku cytrynowego lub 1 łyżeczka octu (6 proc.)
2 łyżki powideł śliwkowych
2 łyżeczki soli

1. Utrzeć na pastę kurkumę, imbir, chili i cebulę,
2. W rondlu z rozgrzanym masłem smażyć pastę na małym ogniu przez 5 min.
3. Dodać fasolkę, smażyć dalej przez 3 min.
4. Wlać wodę, dodać powidła, sok cytrynowy, wszystko wymieszać z fasolką gotować pod przykryciem na średnim ogniu przez 5 min.
5. Włożyć rybę, doprawić solą, gotować na małym ogniu przez 20 min.
6. Rybę podawać z ryżem ugotowanym na sypko z sałatką z pomidorów lub surówką.
Proporcje dla 4-6 osób